« 1 » هرگاه مسلمانى خاندان احمد را به ولايت خود برگزيند ، او را بكشند و يا ملحد خوانند . دو نكتهء مهم أ . ما بعيد نمىدانيم كه معاويه و حزب اموى در اعطاى اين فضيلت مهم به عبد اللّه بن سلّام دست داشته‌اند . پسر سلّام اهتمام ويژه‌اى در حمايت و تأييد حكومت و سلطنت امويان داشت . روايت قيس بن سعد بن عباده دليل بر مدّعاى ماست . از او نقل مىكنند كه گفت : وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ ، على ( ع ) است . معاويه گفت : بلكه منظور عبد اللّه بن سلّام است . قيس گفت : خداوند نازل فرمود : إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ؛ أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ؛ هادى در آيه اوّل و شاهد در آيه دوم ، على ( ع ) است ، زيرا در روز غدير خم ، رسول خدا ( ص ) او را به امامت نصب كرد و گفت : من كنت مولاه فعلى مولاه ؛ و فرمود : انت منّى بمنزلة هارون من موسى الّا انّه لا نبىّ بعدى در اينجا معاويه ساكت شد و نتوانست او را رد كند . « 2 » ب . جالب توجّه است كه پسر سلّام همواره ياور دشمنان على ( ع ) بود و به آنان تمايل داشت . هنگامى كه پس از قتل عثمان ، مسلمانان با على ( ع ) به خلافت بيعت كردند ، عبد اللّه بن سلّام با آن حضرت بيعت نكرد . « 3 » شايد راز و رمز اهتمامى كه به وى داده و او را شخصيتى صاحب منزلت و مقام دانسته‌اند ، همين مطلب باشد . چنان كه وى را در اثبات صدق پيامبر ( ص ) و صحّت رسالت حضرت ، صاحب فضل و قدم دانسته‌اند . ابو ريّه مىگويد :

--> ( 1 ) . ر . ك : رسائل خوارزمى ؛ الحياة السياسيه للامام الرضا ( ع ) ، فصل : « سياسة العباسين ضد العلويين » . ( 2 ) . ينابيع الموده ، 104 . ( 3 ) . شرح نهج البلاغه ، 4 / 9 .